Abortus
Met verontrusting lees ik de lezersbrief van Patrick Garré uit Merelbeke betreffende abortus in De Standaard van 4 september 2006.
In de media werd duidelijk gesteld dat de stijging van het aantal abortussen niet verontrustend is en o.a. te wijten is aan een betere registratie. Bovendien blijft het abortuscijfer in ons land één der laagste ter wereld.
Wat bedoelt Patrick Garré met “een halt toeroepen aan de ontwikkelingen betreffende abortus”?
Wenst hij abortus opnieuw in de illegaliteit te duwen met alle mogelijke negatieve gevolgen en risico’s voor de gezondheid van de vrouw?
Of wenst hij de abortushulpverleners die de vrouw bijstaan in deze noodsituatie te excommuniceren zoals het Vaticaan recent deed met een medisch team in Colombia dat een abortus uitvoerde bij een elfjarig verkracht meisje?
De beslissing van een vrouw om over te gaan tot abortus wordt nooit lichtzinnig genomen.
En ja, de keuze tot abortus, is een verworvenheid van de vrouw die mogelijk werd dankzij een democratisch tot stand gekomen wet in 1990.
Sonja Eggerickx
Voorzitter Unie Vrijzinnige Verenigingen
Dit opiniestuk verscheen in De Standaard
