Gelijkwaardigheid als ethisch signaal, ook in de gezinsvormen
De openstelling van het burgerlijk huwelijk voor homo’s en lesbiennes in Nederland heeft aldaar een bestaande discriminatie weggewerkt.
Deze Nederlands wet heeft de discussie terzake in ons land aangewakkerd. We betuigen een volmondige steun aan elk initiatief dat een volwaardige en gelijke partnerregeling voor koppels van eenzelfde geslacht nastreeft, zodat holebi’s die huwen dezelfde rechten en plichten hebben als een gehuwd paar van een verschillende sekse. We zijn bovendien voorstanders om alle gezinsvormen gelijk te behandelen, zodat geen onderscheid meer zou bestaan tussen gehuwden en samenwonenden, in welk verband ook.
De vraag naar een gestroomlijnd gezinsvormenbeleid, gesteld door de Nederlandse Vrouwenraad, beamen we ten volle.
De geschiedenis leert ons wat het betekent gediscrimineerd te worden op basis van het “non-conform” zijn. Alleen het feit niet tot de meerderheid te behoren en dus af te wijken van de norm en het zogenaamd normale is voor vele machtshebbers voldoende reden geweest om deze minderheden rechten te ontzeggen. De geschiedschrijving getuigt zo van een opeenvolging van verbanningen, veroordelingen, brandstapels en oorlogen louter en alleen gebaseerd op conflicten tussen de ‘juisten’ en de ‘verkeerden’. We verwijzen als voorbeeld naar Galileo Galileï om het contrast tussen geloof en wetenschap of tussen tijdsgebonden overtuigingen en de vooruitgang te duiden.
Tot wat de uitsluiting op basis van geloofsovertuiging, etnische afkomst of seksuele voorkeur kan leiden, wordt getoond door de gruweldaden van het nazistische regime. De rechtvaardiging werd geleverd door allerlei pseudo wetenschappelijke theorieën, waardoor minderheden omschreven werden als een gevaar voor het eigen ‘zuivere’ volk.
Dat deze gevaarlijke vorm van denken vandaag weer de kop op steekt in het weerzinwekkende vertoog van extreem rechts zet ons tot nog veel grotere waakzaamheid aan. Het is een van de vele redenen om ons solidair te verklaren met en mee te ijveren voor de gelijkberechtiging van holebi’s.
De Nederlandse wetgever heeft met deze wettelijke regeling een duidelijk signaal gegeven dat gelijke rechten niet alleen in theorie moeten verdedigd worden, maar dat men ze ook daadwerkelijk moet toekennen.
Dat vooraanstaande ministers in onze federale regering een dergelijke regelgeving voor ons land bepleiten, is toe te juichen.
Het verzet van de CVP tegen het openstellen van het burgerlijk huwelijk voor homo’s en lesbiennes is eens te meer een bewijs dat deze partij blijft zweren bij de enige “ware” en “juiste” opvatting en geenszins openstaat voor de maatschappelijke evolutie.
Het CVP-argument, nl. de onmogelijkheid van voortplanting in een relatie van gelijke sekse, om het huwelijk voor te behouden aan heteroseksuele paren is immers doordrongen van de overtuiging dat het huwelijk van een hogere orde is, in principe ingegeven door een goddelijke openbaring, maar in feite beïnvloed door de socio-economische omstandigheden van vele eeuwen geleden.
Het “huwelijk”, nl. een ietwat duurzaam samenblijven van man en vrouw, min of meer beschermd door enige (gewoonterechtelijke) regelgeving ontstond niet alleen om de voortplanting te verzekeren (kan immers zonder), maar ook omwille van het erfrecht. Onze juridische regel “de echtgenoot van de moeder is de vader van het kind” is daarvan een overblijfsel.
Dat dit niet altijd klopt(e), is evident. Bovendien laat de medisch-technologische ontwikkeling andere mogelijkheden van voortplanting toe. Bijgevolg is het afstammingsrecht grondig gewijzigd, terwijl ook het erfrecht in de laatste decennia veranderde (bv. t.a.v. de natuurlijke kinderen). Al deze maatschappelijke veranderingen hebben evenwel geen invloed op het CVP-standpunt inzake het huwelijk. Deze partij aanvaardt wel het “geregistreerd partnerschap” voor de holebi’s, waardoor ze vermogenrechtelijke rechten en plichten ten aanzien van elkaar verkrijgen, maar weigert een gelijkschakeling in het erfrecht via het huwelijk toe te staan.
Het is via dergelijke redeneringen dat de boodschap van ongelijkheid weer wordt doorgegeven. Door een dergelijke dubbelzinnige houding wordt de samenleving een krachtig signaal aangaande de gelijke rechten voor ieder medemens onthouden.
In een tijdssegment waarin Vlaanderen duidelijk met een mentaliteitsprobleem worstelt, waarin één extremistische partij gedijt, moet de politiek vandaag duidelijke uitspraken doen omtrent ethische principes. De gelijkberechtiging van minderheden is daar één van.
Wij ondersteunen ten volle de plannen van de Belgische regering om het huwelijk te hervormen in dezelfde zin dan de Nederlandse wet.
Het is immers door de gelijkberechtiging te verdedigen en resoluut voor onze waarden van gelijkheid uit te komen dat onze samenleving verdraagzamer zal worden en zal evolueren in de richting van meer menswaardige omgangsvormen.
De irrationele angstgevoelens die in onze samenleving zijn geslopen en zich in vele hoofden hebben genesteld moeten aangepakt worden. Door duidelijk te zeggen waarvoor we staan, worden het ongenoegen en de bangheid weggewerkt, niet door halfslachtig iedere potentiële kiezer naar de mond te praten of via een vage begripsverwarring alles bij het oude te laten.
De vrijzinnig-humanistische gemeenschap wil een krachtig signaal geven dat het ons menens is met de gelijke rechten voor homo’s en lesbiennes en een stap zetten naar een meer humanistische samenleving.
Prof. Dr. Michel Magits
Voorzitter Unie Vrijzinnige Verenigingen
