Meneer Danneels heeft ook recht op privacy

De verhouding tussen kerk en maatschappij schijnt totaal uit de hand te lopen. Wij moeten een onderscheid maken tussen een functie en een structuur enerzijds en een privépersoon anderzijds waarop alle rechten die een burger bezit van toepassing zijn. Toegegeven, de katholieke kerk heeft dit onderscheid zelf niet altijd geëerbiedigd in de problematiek die zich op dit ogenblik ontwikkelt en heeft zich boven de rechtstaat gesteld. De scheiding tussen kerk en maatschappij heeft inderdaad geen betrekking op de bedienaars van de levensbeschouwing of de afgevaardigden ervan. Als persoon blijven zij zoals elke Belg onderhevig aan alle Belgische wetten, wat men ook belooft en wat men ook uit de traditie meent te mogen interpreteren. Het is altijd moeilijk de verworven voorrechten en de tradities te moeten afbouwen. Het ancien régime is al enkele eeuwen beëindigd. Toen beschikte de katholieke kerk over privileges en voorrechten, maar deze werden afgeschaft en de rechtstaat werd ingevoerd. Prominente katholieken hebben het soms moeilijk met het afstaan van bepaalde voorrechten. Het zijn tenslotte ook maar mensen en niets wat menselijk is zal hen dan ook vreemd zijn.

De katholieke kerk als structuur heeft wel het recht commissies op te richten binnen haar bevoegdheden, maar ook niet verder. Zulke commissies kunnen nooit de plaats innemen van het gerecht, zij kunnen zeker nooit een plaats boven het gerecht claimen. Personen die toezeggingen in die zin hebben gedaan, hebben zich schromelijk vergist. Ze zijn hun verantwoordelijkheid te buiten gegaan en hebben fouten begaan. Zij hebben mensen mogelijkheden voorgespiegeld en waarborgen gegeven die ze helemaal niet konden geven of hard maken.

De bedienaars der erediensten staan niet boven de wet, zij moeten de wetten eerbiedigen en dus genieten zij ook volledig van alle waarborgen en garanties die deze wetten elke Belgische burger bieden. Ook het recht op privacy.

Het gerecht heeft binnen de grenzen van de wet zijn taak te vervullen, huiszoekingen te organiseren maar ook niet meer.

Lekken organiseren en personen zo aan de schandpaal zetten, kan niet. Wat is trouwens de bedoeling van deze lekken, die door verschillende personen kunnen georganiseerd zijn met aan de basis diverse bijbedoelingen waarmee niemand gebaat is, tenzij de verspreiders van het gerucht. Maar wie zijn de grote onbekenden?

De verantwoordelijkheid van de verspreiders is immens. Evenals de verantwoordelijkheid van diegenen die deze geruchten verspreiden zonder schroom en zonder controle.

Een onderzoek dient in alle sereniteit gevoerd te worden en niemand staat boven de wet. Het is daarom dat wij de schending van de privacy van mijnheer Danneels ten zeerste veroordelen en dat alle middelen moeten worden ingezet om dit in de toekomst te vermijden voor elke persoon die zolang hij niet veroordeeld is onschuldig is.

Luc Devuyst

Dit opiniestuk verscheen in De Standaard van 13 juli 2010