Nodeloos lijden
Het verhaal van Inge Verhelst in De Standaard van 7 december 2006 heeft me als mens geschokt. Ze voelt zich terecht in de steek gelaten door de medische wereld. Er werd geen rekening gehouden met haar wens om de behandeling van haar kindje stop te zetten.
In afdelingen neonatologie moeten soms zeer moeilijke keuzes gemaakt worden. Zal men een kind van de machines loskoppelen of moeten de artsen het kind al dan niet laten voortleven, terwijl men weet dat het kind een pijnlijk en kort leven zal kennen?
Uit onderzoek van The Lancet bleek dat van de 253 overleden pasgeborenen (hoofdzakelijk doodzieke baby's en prematuren) in 2000 de artsen in bijna 63% van de gevallen beslisten om het leven te beëindigen. Meestal gebeurde dit door het stopzetten of niet-opstarten van een behandeling. Bij 7% werd een levensbeëindigend middel toegediend. Artsen die tot de laatste beslissing overgaan riskeren vervolging.
Deze problematiek verdient de aandacht van ons allen. Belangrijk is dat de ouders goed geïnformeerd worden over de medische toestand van het kind om te beslissen om al dan niet behandelingen te starten of stop te zetten of een levensbeëindigend middel toe te dienen. We dienen hierbij ook rekening te houden met de wet betreffende de rechten van de patiënt en de vertegenwoordiging van de patiënt door de ouders. Voor de beslissing tot toediening van een levensbeëindigend middel verdient het dan ook aanbeveling om in het parlement werk te maken van de bespreking van het sp.a-spirit-wetsvoorstel tot aanvulling van de wet van 28 mei 2002 betreffende de euthanasie ( wat minderjarigen betreft). Dit voorstel voorziet in een procedure, waarbij de ouders en het medisch team samen op een zo deskundig en menselijk mogelijke manier de moeilijke beslissing nemen
Dat we de keuzeproblematiek bij pasgeborenen op een humane manier kunnen behandelen, blijkt uit de praktijkafspraken die reeds een paar jaar geleden in Nederland werden uitgewerkt door de neonatoloog Pieter Sauer van het Academisch Ziekenhuis te Groningen.
Het maken van een keuze blijft in alle gevallen echter emotioneel zeer moeilijk en vormt een drama in een mensenleven.
Sonja Eggerickx
voorzitter Unie Vrijzinnige Verenigingen
