Schoolasiel…

Uiteraard heeft Mieke Van Hecke gelijk wanneer ze pleit voor een humaan asielbeleid. Daar zijn wij het als vrijzinnige humanisten natuurlijk absoluut mee eens. Een humaan asielbeleid in een humane wereld. Meer moet dat niet zijn.

Natuurlijk kan je je afvragen of dat humane nu zit in het onderdak verlenen in kerken of scholen aan mensen van wie de aanvraag werd afgewezen… Helpen wij daar de asielzoekers écht mee?

Even natuurlijk is het dat een overheid een politiek uitstippelt en klopt het, zoals Yves Desmet in zijn standpunt (DM 25/07) schrijft “… dat het maatschappelijke en economische draagvlak ontbreekt om iedere economische of politieke vluchteling ter wereld in dit landje op te vangen.”

Er moet echter verschil gemaakt worden tussen een menselijk gevoel van solidariteit en een te voeren politiek die uiteraard menselijk moet zijn. Mensen laten hun land niet zomaar achter, mensen gaan op zoek naar economische zekerheid, naar veiligheid, naar een beter leven…

Een asielbeleid mag en moet uiteraard aan kritiek onderworpen worden. Iedereen heeft het recht om drukkingsgroepen te vormen om het beleid te beïnvloeden, alleen: niet ten koste van mensen die al in de miserie zitten. Op die manier gebruikt men mensen, die men toevallig kent, om een politiek beleid aan te vallen. Men geeft hen valse hoop: “Bezet een kerk, een school… en de regularisatie volgt.” Wat doe je dan met die asielzoekers die geen kinderen hebben die ergens schoollopen, die netjes de voorgeschreven weg volgen…?

Ik denk dat het de taak is van alle maatschappelijke groepen die bekommerd zijn om een humane wereld om ook te ijveren voor een humaan asielbeleid. En men kan zich terecht vragen stellen over de duur –en dus de lange onzekerheid– van de procedures. Het is ongehoord dat mensen zo lang moeten wachten vooraleer ze zekerheid hebben over hun aanvraag. Daar moet absoluut aan gewerkt worden.

We weten dat een asielbeleid maar kans op slagen heeft als er (hard) gewerkt wordt aan het buitenlands beleid en ontwikkelingssamenwerking, naar een echte steun van al dan niet prille democratieën om hun economie op peil te brengen, naar een eerlijke verdeling van de rijkdommen van de wereld… Natuurlijk is dat een werk van lange adem, maar daarom niet onmogelijk.

Het schoolasiel is niet de uitgelezen manier om actie te voeren. En geef toe, dit heeft niets met ‘gezagsgetrouwheid’ te maken, maar met een beleid. En verwijzende naar de lezersbrief van Staf de Wilde in De Morgen van dinsdag 26 juli moet er o.a. in de lessen zedenleer onderzocht worden of het gevoerd beleid humaan is en wat er kan gedaan worden om het humaner te maken.

Sonja Eggerickx
voorzitter Unie Vrijzinnige Verenigingen

Bookmark and Share

Vragen?

Wij beantwoorden met plezier al uw vragen