Solidariteit is universeel
Het lot van onze illegale medeburgers laat niemand onberoerd. De HOP-actie (Hoop op Papieren) te Antwerpen met de manifestatie onder de slogan ‘Laat ons vrienden blijven’ bewijst dit duidelijk.
Migratie is van alle tijden en vormt een complex probleem. Dit wordt niet opgelost op binnenlands niveau, maar dient gecoördineerd te gebeuren op Europees vlak, ja zelfs op wereldvlak. Mensen vluchten weg om politieke of godsdienstige redenen of trekken naar hier met de hoop een beter leven te hebben.
Ik begrijp dat het voor de minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael een delicate zaak betreft en dat het niet mogelijk is om alle illegalen te regulariseren. Bovendien dient hij de wet te volgen. Een algemene regularisering zou een aanzuigkracht kunnen creëren naar ons land en nieuwe problemen veroorzaken.
Om humanitaire redenen kan hij echter afwijkingen toestaan en mensen regulariseren, wat hij trouwens doet. We vragen dan ook op korte termijn de dossiers te bekijken en rekening te houden met de gedane inspanningen voor inburgering. Zo zien we mensen heel snel de taal leren en zich integreren in hun buurt. In tal van scholen zien we kinderen zich snel inwerken in ons onderwijssysteem met de solidaire steun van hun medeleerlingen en leerkrachten.
Er dienen verdere stappen gezet te worden om de asielprocedure sneller af te werken. Men dient zo snel mogelijk een uitspraak te krijgen. Het is immers onmenselijk om jarenlang in onzekerheid te moeten leven over zijn toekomstig lot. Een goede asielprocedure met snelle, doorzichtige procedures en duidelijke criteria vormt een must. Het terugkeerbeleid dient goed opgevolgd te worden en de nodige garanties te bieden voor het respecteren van de mensenrechten en de veiligheid van de asielzoekers die terug keren. Kinderen uit de klas halen is uiteraard niet mogelijk, wat de minister van Onderwijs ook al beaamde.
Ik krijg de indruk dat men soms een belangrijk facet dreigt uit het oog te verliezen: men wordt niet als illegaal geboren, maar als mens van vlees en bloed! Achter dossiers bevinden zich mensen! Solidariteit vormt een universele menselijke waarde waarvoor we allen dienen op te komen. We kunnen deze waarde niet genoeg koesteren.
De overheid heeft een verantwoordelijkheid naar deze burgers toe, en dit zowel op federaal als lokaal vlak. Een snelle, humane asielprocedure is één zaak. De overheid moet ook de illegale burgers beschermen tegen de uitbuiting en malafide praktijken van huisjesmelkers en koppelbazen. De gemeentelijke overheid en het OCMW dienen te zorgen voor een goede opvang van de illegalen. We kunnen ons misschien ook de vraag stellen waarom illegalen, die wensen te werken, dit niet mogen. Op deze manier laten we hen niet toe hun bijdrage te leveren aan onze samenleving, wat sommigen graag willen doen.
Migranten zijn trouwens doorgaans jongeren. Hen aan het werk stellen, is bovendien niet alleen noodzakelijk om hun inburgering te versnellen, maar heeft terzelfdertijd een positief gevolg op onze sociale zekerheid, die door de snelle vergrijzing van de autochtonen in gevaar komt.
Zowel op het individuele vlak als in het verenigingsleven kunnen we de hand reiken naar de burgers die hier illegaal verblijven. De verschillende levensbeschouwingen kunnen de interlevensbeschouwelijke dialoog stimuleren en samen in solidariteit zich richten tot de nieuwkomers in ons land, zowel legalen als illegalen.
We zijn ons bewust dat het probleem van onze illegale burgers niet met een vingerknip kan opgelost worden. We dienen ons verder te bewegen op het vlak van solidariteit op wereldniveau. Zo dient de ontwikkelingshulp verder opgedreven te worden en kunnen op deze manier landen die het economisch zeer moeilijk hebben zich verder ontwikkelen en een beter leven garanderen voor hun inwoners. Onze welvarende westerse wereld heeft een belangrijke plicht tot solidariteit. Intentieverklaringen om de hulp te verhogen volstaan niet. Het dient daadwerkelijk te gebeuren. Een voorstel om de militaire uitgaven te verminderen en de ontwikkelingshulp uit te breiden krijgt onze steun.
Zou de overheid geen hoge prioriteit moeten geven aan een juiste, billijke inning van de belastingsgelden en de grote belastingsontduiking van de hoge inkomens niet moeten bestrijden? De aldus verkregen meer inkomsten kunnen evenzeer aan ontwikkelingswerk besteed worden.
Op deze manier kan men vermijden dat mensen louter uit armoede noodgedwongen elders hun geluk moeten gaan zoeken en het slachtoffer worden van criminele organisaties die alleen financiële belangen hebben en grof geld verdienen om ze naar ons land te smokkelen. Op deze manier zullen minder mensen deze moeilijke stap zetten en zullen de vluchtelingen bij de asielprocedure meestal een beroep doen op de Conventie van Genève om hier opgevangen en beschermd te worden.
prof. dr. Michel Magits
voorzitter Unie Vrijzinnige Verenigingen
