Uitbreiding van euthanasiewet moet bespreekbaar zijn
De uitbreiding van de euthanasiewet is een heikel onderwerp maar op dit moment opnieuw brandend actueel. Dat er een consensus bestaat omtrent dit probleem is allerminst het geval. Verschillende meningen doen de ronde en worden in de pers verspreid.
Feit blijft dat er nu een hiaat bestaat. Volgende casus is hiervan een treffend maar pijnlijk voorbeeld. Een minderjarig kind is bleek, heel erg moe zonder reden, krijgt herhaalde infecties, heeft koorts, heeft last van botpijn en krijgt blauwe plekken, bloedend tandvlees of bloedneuzen. De diagnose wordt gesteld: acute leukemie. De overlevingskans na vijf jaar wordt geschat op 15% na een adequate behandeling. Bitter weinig. Een mokerslag voor de jongere in kwestie en zijn naaste omgeving. Het kind doorloopt alle mogelijke behandelingen: beenmergtransplantatie, radiotherapie, intense chemotherapie. De ouders en de behandelende arts kijken lijdzaam toe hoe de ziekte blijft woekeren. Ze krijgen er geen vat op. Het kind takelt meer en meer af en de artsen verzekeren dat een genezing uitgesloten is. De ouders moeten de waarheid onder ogen zien: het kind zal sterven. Maar nu nog niet. Eerst zal het nog ondraaglijke pijnen moeten verdragen, want euthanasie is uitgesloten. De jongere krijgt spontane bloedingen langs de neus, de aars en de mond. De vraag dringt zich op of je het kind moet laten doodbloeden?
Er plakt blijkbaar een leeftijd op zwaar en ondraaglijk lijden. Ben je 52 en ongeneeslijk ziek? Geen enkel probleem, je kan verlost worden uit je ondraaglijk lijden. Ben je 17 en maak je hetzelfde mee? Spijtig, maar jou kunnen we niet helpen. Jij zal je tijd moeten uitzitten, zegt de wetgever. Het klinkt cru, maar boven beschreven geval is niet uit de lucht gegrepen.
Acute leukemie is de meest voortkomende kanker bij kinderen jonger dan 14 jaar. Bij kinderen met leukemie heeft 95% een acute en ten hoogste 5% een chronische vorm. De acute leukemie wordt bij 3 à 4 van de 100.000 kinderen vastgesteld. Een niets ontziende roulette waarvan je als betrokkene enkel kan wensen dat je het maar nooit zal overkomen.
Daarom is de huidige situatie onaanvaardbaar. Het debat omtrent de uitbreiding van de euthanasiewet onbespreekbaar maken is op zich reeds een zwaar onrecht ten aanzien van de mensen die door een boven geschetste hel moeten gaan.
Sonja Eggerickx
voorzitter Unie Vrijzinnige Verenigingen vzw
Dit opiniestuk verscheen in De Morgen
